Zapłodnienie in vitro (IVF, In Vitro Fertilization) to metoda zapłodnienia pozaustrojowego, czyli połączenia plemników i komórek jajowych poza organizmem kobiety. Zarodek, który w ten sposób powstanie, umieszcza się w macicy, aby mógł się w niej rozwijać. Istnieje wiele metod sztucznego zapłodnienia. Zazwyczaj wybór jednej z nich wynika z określonej diagnozy przyczyn niepłodności. Wybiera się taką technologię in vitro, która maksymalnie zwiększy szansę na zapłodnienie.

Zapłodnienie in vitro metodą Intracytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection

Metoda Intracytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection, czyli w skrócie IMSI, stosowana jest wtedy, kiedy plemniki zostały pobrane z jądra albo najądrza pacjenta, a także mają zmiany strukturalne. IMSI polega na wyborze plemnika, którego budowa jest prawidłowa, i wprowadzeniu go do komórki jajowej. Wybór poprzedzony jest dokładnymi oględzinami plemników pod mikroskopem.

Zapłodnienie in vitro metodą Intracytoplasmic Sperm Injection

Intracytoplasmic Sperm Injection (ICSI) stosuje się wtedy, kiedy nasienie jest niskiej jakości, zawiera zbyt mało plemników lub są one za mało ruchliwe. Bywa ona skuteczna także w sytuacji, kiedy układ immunologiczny kobiety wytwarza przeciwciała przeciw plemnikom i przez to niszczy je. Technika ICSI polega na wyborze takiego plemnika, który cechuje się optymalnymi parametrami, i połączeniu go z komórką jajową.

Zapłodnienie metodą inseminacji domacicznej

Zapłodnienie poprzez inseminację domaciczną (IUI) to metoda sztucznego zapłodnienia wykorzystywana wtedy, kiedy wyniki badań zdrowia partnerów są dobre, regularnie starają się oni o dziecko, a mimo to nie udaje im się doprowadzić do poczęcia. Pomaga ona także wtedy, kiedy plemniki, mimo nieznacznych odchyleń od normy, są w stanie same połączyć się z komórką jajową. Metoda IUI polega na wprowadzeniu nasienia bezpośrednio do macicy za pomocą specjalnego cewnika.

Zapłodnienie techniką in vitro maturation

Zapłodnienie metodą in vitro maturation (IVM) przeprowadza się w sytuacji, kiedy u danej kobiety przed zabiegiem niemożliwe jest przeprowadzenie stymulacji hormonalnej jajników. Stymulacja taka polega na podawaniu kobiecie środków hormonalnych (gonadotropin), które zwiększają produkcję pęcherzyków jajnikowych. Niestety w niektórych przypadkach takie postępowanie mogłoby znacznie zaszkodzić zdrowiu przyszłej matki. Wówczas można zdecydować się na IVM, czyli pobranie oocytu z jajnika, doprowadzenie do jego wzrostu poza organizmem, zapłodnieniu powstałej w ten sposób komórki jajowej i umieszczeniu zarodka w macicy.